HHC per 2026 op Opiumwet Lijst I (HHCP en THCP nog niet verboden)

HHC, HHCP en THCP zijn semi-synthetische cannabinoiden die de afgelopen jaren in smart- en webshops opdoken als ‘legaal alternatief’ voor THC. Hun juridische status veranderde in 2025-2026 ingrijpend. Belangrijk vooraf: van deze drie is op dit moment aantoonbaar alleen HHC op Lijst I van de Opiumwet geplaatst. Voor HHCP en THCP geldt dat niet — anders dan talloze webshops beweren, is hun verbod niet door een officiele, primaire bron bevestigd. Deze pagina scheidt de geverifieerde feiten van de aannames.

HHC: sinds 28 januari 2026 op Lijst I

Het officiele besluit (Staatsblad 2026, nr. 11) werd ondertekend op 19 januari 2026, gepubliceerd op 27 januari 2026 en trad in werking op de dag na publicatie: 28 januari 2026. Daarmee staat hexahydrocannabinol (HHC) op Lijst I van de Opiumwet, de lijst voor harddrugs. Op grond van artikel 2 van de Opiumwet zijn telen, bereiden, bewerken, verkopen, afleveren, vervoeren, aanwezig hebben en vervaardigen sindsdien strafbaar.

HHC werd niet alleen geplaatst. Hetzelfde besluit voegde tegelijk zeven andere nieuwe psychoactieve stoffen aan Lijst I toe (waaronder meerdere nitazeen-opioiden, een ketamine-variant en een cathinon) en plaatste bromazolam en carisoprodol op Lijst II. HHC was de enige cannabinoide in dit pakket — een belangrijk detail, want het laat zien dat de plaatsing een gerichte, individuele beslissing was en geen brede cannabinoide-veegactie.

Internationale aanleiding betreft uitsluitend HHC

De Nederlandse plaatsing volgt op internationale besluitvorming. Na een ‘critical review’ door het deskundigencomite van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO ECDD) nam de VN-Commissie voor Verdovende Middelen (CND) in maart 2025 het besluit om HHC onder Schedule II van het Verdrag inzake Psychotrope Stoffen van 1971 te brengen. Dat besluit trad internationaal in werking op 6 december 2025. De WHO oordeelde dat HHC ernstige gezondheids- en maatschappelijke risico’s kent en geen erkende medische toepassing heeft. Cruciaal: deze internationale indeling betreft alleen HHC. THCP en HHCP zijn, voor zover verifieerbaar tot medio 2026, niet internationaal ingedeeld.

HHCP en THCP: niet individueel verboden

Het officiele Staatsblad 2026, nr. 11 noemt HHCP en THCP niet. Er is geen later besluit (tot en met juni 2026) gevonden dat deze twee stoffen apart op Lijst I plaatst, en ze zijn evenmin internationaal ingedeeld. Hun juridische status is daarmee onbevestigd en grijs: niet expliciet verboden, maar ook niet onproblematisch legaal. In de praktijk worden THCP- en HHCP-producten vaak verkocht met de framing ‘ten hoogste 0,05% THC’ en met disclaimers als ‘niet voor menselijke consumptie’ om buiten de strafbaarstelling te blijven. Dat is een juridische constructie, geen veiligheidsgarantie — over de gezondheidsrisico’s van deze nieuwe stoffen is weinig bekend.

De generieke ‘derde lijst’ (Lijst IA) sinds 1 juli 2025

Sinds 1 juli 2025 kent de Opiumwet een derde lijst: Lijst IA. Deze wet (wetsvoorstel 36.159) verbiedt geen losse stoffen maar hele stofgroepen, om designerdrugs sneller te kunnen aanpakken. Lijst IA bevat drie groepen:

1. stoffen afgeleid van 2-fenethylamine (inclusief de cathinon-basisstructuur);
2. synthetische cannabinoiden (cannabimimetica);
3. stoffen afgeleid van 4-aminopiperidine (fentanyl-achtigen).

De cannabinoiden-groep is gericht op zogenoemde ‘Spice’-achtige synthetische cannabinoiden — moleculen die rond een afwijkend basisskelet zijn gebouwd. Semi-synthetische THC-analogen zoals HHC, HHCP en THCP, die juist zijn afgeleid van de THC- of dibenzopyran-structuur, vallen daar buiten. Precies daarom moest HHC apart op Lijst I worden geplaatst: het generieke groepsverbod ving het niet. Diezelfde redenering verklaart waarom HHCP en THCP op dit moment niet automatisch onder Lijst IA vallen — al kan een toekomstig besluit of een nieuwe juridische interpretatie dat veranderen.

Wat dit betekent voor de consument

Voor HHC geldt: er is geen legaal, vrij verkrijgbaar psychoactief alternatief meer. Het is verstandig de Nederlandse situatie scherp te onderscheiden in drie categorieen.

• Gedoogde CBD met ten hoogste 0,05% THC: niet-psychoactief en zonder recept verkrijgbaar. CBD is geen vervanger voor het ‘high’-effect van HHC of THC en valt buiten deze verbodsdiscussie.
• Medicinale cannabis met THC: uitsluitend op recept, via apotheken die samenwerken met het Bureau voor Medicinale Cannabis (BMC). Het wordt overwogen bij onder meer chronische (zenuw)pijn, spasmen en pijn bij MS of dwarslaesie, en misselijkheid en eetlustverlies bij kanker en hiv/aids. Dit gaat om symptoomverlichting — niet om genezing van de onderliggende ziekte.
• Illegale straat- of RSO-olie: geconcentreerde cannabisolie met hoge THC-gehaltes uit het ongereguleerde circuit valt als “hennepolie” onder Lijst I van de Opiumwet (harddrugs), is van onbekende samenstelling en is niet hetzelfde als een medicinaal of gedoogd product.